nát/ë,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, antonim, mbiemër

1. antonim
   nát/ë,-a nét(ët)
   • ▸ koha që kur erret deri në #agim; errësira gjatë kësaj kohe; ditë: Nata e Vitit të Ri; Nata e brumit (etnogr.) dita e brumit; natën e mirë! #përshëndetje kur ndahen dy njerëz në mbrëmje ose urim për të fjetur mirë; që me natë pa u #gdhirë, herët në mëngjes; rojë nate; shërbim nate; këmishë nate; nata është me barrë (prov.) nata ka të papritura; dita ka sy e nata ka veshë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #agim, #përshëndetje, #gdhirë
2. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   • ▸ pjesë e dytë e emërtimeve të pathjeshta të disa kafshëve ose të disa bimëve: lakuriqi i natës; flutur nate; lule nate.
3. mbiemër
   • ▸ si shumë i errët; i #ngrysur, i nxirë: u bë natë në fytyrë.
     Shiko gjithashtu: #ngrysur