nda/j

Përdorimi: folje kalimtare, antonim, kuptim i figurshëm, veta, i ligjërimit bisedor, folje jokalimtare

1. antonim
   nda/j -va, -rë
   • ▸ largoj njërin nga tjetri dy a më shumë sende, njerëz etj., shkëput; veçoj dy gjëra që janë përzier; lë gruan a burrin; bashkoj: i ndau lufta; asgjë s’na ndan.
   • ▸ mbaj të veçuar nga diçka; kufizoj; lidh: e ndau me xham; na ndan një det (edhe fig.) jemi shumë larg nga njëri-tjetri.
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ (zakonisht me #mohim) mbaj të shkëputur, nuk e mbaj me vete: nuk e ndan librin (nga dora).
     Shiko gjithashtu: #mohim
   • ▸ jam i një mendimi me dikë; përjetoj së bashku me të një ndjenjë: ndajmë gëzimet dhe #hidhërimet; ndanë të njëjtin mendim.
     Shiko gjithashtu: #hidhërimet
3. folje kalimtare
   • ▸ copëtoj; pjesëtoj; i bëj pjesë dikujt; shpërndaj: ndaj bukën; i ndau dy kile mish; ndau punën (detyrat).
   • ▸ e shkëput, e ndërpres: e ndau fëmijën prej gjirit nuk i jep më gji fëmijës; nuk ia ndan sytë.
4. veta, kuptim i figurshëm
   • ▸ III është larg nga një kohë e caktuar: edhe dy javë na ndajnë nga Krishtlindjet.
5. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ caktoj kohën për një punë; i jap zgjidhje; vendos: e ndanë ditën e martesës; e ndau mendjen vendosi një herë e mirë.
6. folje jokalimtare
   • ▸ edhe arrij të shoh; dalloj, shquaj (zakonisht me #mohim): s’e ndava dot kush qe.
     Shiko gjithashtu: #mohim