ngjit (ngjis)I

Përdorimi: folje kalimtare, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, folje jokalimtare, veta

1. folje kalimtare
   ngjit (ngjis)I -a, -ur
   • ▸ bashkoj një gjë te një tjetër me zamkë, me tutkall etj.; bashkoj dy pjesë prej metali duke i salduar; bashkoj pjesët e këputura a të thyera të diçkaje; bashkoj dy gjëra duke i qepur a duke i mbërthyer: ngjit #afishe (shpallje); ia ngjitën kockën e thyer.
     Shiko gjithashtu: #afishe
   • ▸ bashkoj fort pas diçkaje; e afroj shumë sa të takohet me një tjetër: e ngjiti pas murit; i ngjiti dhëmbin e kafshoi.
   • ▸ i vë emrin; i vë një emër të dytë a një #nofkë, quaj: ia ngjitën emrin Agim.
     Shiko gjithashtu: #nofkë
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ ia kaloj një tjetri sëmundjen nga e cila vuaj; e bëj ta zërë një ndjenjë që e kisha vetë: i ngjiti gripin; ua ngjiti gëzimin (të qeshurën, frikën).
   • ▸ ia vë fajin a përgjegjësinë dikujt pa të drejtë, ia vesh: ia ngjiti fajin shokut.
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ e qëlloj me diçka: ia ngjiti me shuplakë.
4. folje jokalimtare, veta
   • ▸ III ka aftësinë të bashkojë dy gjëra që të mos ndahen; zë vend mirë dhe nuk shqitet lehtë: kjo zamkë nuk ngjit; më ngjiti këmba në #baltë.
     Shiko gjithashtu: #baltë
   • ▸ III më shijon e më shkon mirë një ushqim: nuk më ngjiti buka.