një

Përdorimi: numëror, mbiemër, përemër

1. numëror
   një
   • ▸ numri i parë në vargun e numrave të plotë, numri 1; njësia më e vogël në një grup, që shënohet me këtë numër: një edhe një bëjnë dy; një vajzë ka; një orë; një ditë; një kilogram; një metër; një e dhjeta; pa thënë një, nuk thonë dy (fj. u.).
2. mbiemër
   • ▸ si po ai, po ajo gjë, i njëjtë; i vetëm; i tërë e i pandarë: flasin një gjuhë; janë në një moshë (në një klasë); ligji është një për të gjithë; u bënë një u bashkuan; me një zë njëzëri.
3. përemër
   • ▸ si përdoret në vend të fjalës që shënon njeriun, kafshën, sendin a dukurinë, kur e veçojmë nga klasa, nga grupi a nga radha e vet; njëri, njëra: një për shtëpi; një për të gjithë, të gjithë për një (fj. u.); u zunë një me dhjetë; një nga më të diturit; i vuri një mbi një i vuri njërin mbi tjetrin; si një një (bised.) siç është njëri, ashtu është edhe tjetri.