organik

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   organík,-e I
   • ▸ që lidhet me organizmat e gjallë, i organizmave të gjallë: qenie organike; bota (natyra) organike.
   • ▸ që është bërë nga mbeturinat dhe kalbëzimi i qenieve të gjalla, që ka të bëjë me bashkimet e karbonit; që është formuar nga jashtëqitjet e kafshëve: lëndë organike; pleh organik.