origjinál,-e

Përdorimi: mbiemër, emër, i ligjërimit bisedor

1. mbiemër, emër
   origjinál,-e edhe si
   • ▸ që është dorëshkrimi i parë i dikujt; që është vepër e krijuar drejtpërdrejt nga dikush, që është bërë nga vetë autori i saj; që nuk është #përkthim, riprodhim a kopje e diçkaje tjetër: vepër (pjesë) origjinale; vërtetohet njësia me origjinalin (zyrt.).
     Shiko gjithashtu: #përkthim
   • ▸ që shkruan a që krijon në një mënyrë të vetën e që sjell diçka të re; që është krijuar në mënyrë të re: shkrimtar (artist, mendimtar) origjinal; vizatim origjinal; ide origjinale.
2. i ligjërimit bisedor
   • ▸ që flet, që sillet a që vepron në mënyrë të pazakonshme e pak të habitshme: njeri origjinal.