pavárur (i, e)

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   • ▸ pavárur (i, e) që nuk është i #varur (ekonomikisht e politikisht); jo i #varur nga një tjetër: vend i pavarur; njeri i pavarur; / që qëndron më vete; që bëhet a që shfaqet në mënyrë të mëvetësishme: puna e pavarur e nxënësve; fjali e pavarur (gjuh.).
     Shiko gjithashtu: #varur, #varur