pëlc/ás

Përdorimi: folje jokalimtare, folje kalimtare, veta, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor

1. folje kalimtare, veta
   pëlc/ás -íta, -ítur
   • ▸ edhe bëj që të shpërthejë me forcë e me zhurmë një lëndë; III shpërthen me krismë të madhe (dinamiti, një armë zjarri etj.): pëlcasin minat (predhat).
2. veta
   • ▸ #çaj me shpërthim diçka të fryrë shumë; e plasarit; e kris; III çahet dhe shpërthen me zhurmë diçka e fryrë shumë; plasaritet: e pëlcas topin; pëlciti #kazani; pëlciti gota; i pëlciti stomaku; i pëlciti lëkura.
     Shiko gjithashtu: #çaj, #kazani
3. veta, kuptim i figurshëm
   • ▸ III ndodh e përhapet me shpejtësi a del në shesh menjëherë e me #vrull; shpërthen: pëlciti lufta (kryengritja); pëlciti sherri.
     Shiko gjithashtu: #vrull
4. kuptim i figurshëm
   • ▸ kam një dëshirë të papërmbajtur për diçka; bëj çmos sa ta #realizoj: pëlcet ta bëjë; të pëlcasësh e s’ke për ta gjetur.
     Shiko gjithashtu: #realizoj
5. folje kalimtare
   • ▸ ndiej shumë lodhje nga diçka, më mundon shumë, më merr frymën: pëlcitëm nga vapa; pëlciti së #qari; pëlcet derri është shumë vapë; / edhe s’e përmbaj dot veten nga zemërimi, nga inati etj.; vuaj shumë a e bëj dikë të vuajë shumë: pëlcet nga #zilia (nga #marazi); më vjen të pëlcas; ai djalë të pëlcet.
     Shiko gjithashtu: #qari, #zilia, #marazi
6. folje kalimtare, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ edhe e hedh dikë a diçka me forcë në tokë a në një vend tjetër: e pëlcitën në burg.