pëshpërítj/e,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   pëshpërítj/e,-a -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve.
   • ▸ zhurmë e lehtë që dëgjohet kur pëshpërit dikush: dëgjohen pëshpëritje.
2. numri shumës
   • ▸ fjalët që pëshpëriten nga njëri tek tjetri për dikë a për diçka; thashetheme; ankesa nën zë.