pík/ë,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, numri njëjës, kuptim i figurshëm, fjalë në gjeometri, fjalë në fizikë, i ligjërimit bisedor, fjalë në mjekësi, me kuptim mospërfillës, ndajfolje

1. numri njëjës, kuptim i figurshëm
   pík/ë,-a -a(t)
   • ▸ #rruzull fare i vogël uji a i një lëngu tjetër: pikë shiu (#vese, loti, djerse, vaji); #bar me pika; deri në pikën e fundit të gjakut (fig) deri në vdekje; pika (cirka) shpon gurin (fj. u) me punë e me përpjekje të vazhdueshme arrihet gjithçka; / (me numërorin një, me përemrin e pacaktuar asnjë, me pjesëzën pa) sasi fare e vogël e diçkaje; një #çikë, një grimë: nuk mbeti (asnjë) pikë nuk mbeti fare; pa pikë turpi (pikën e turpit) pa turp fare; pa pikë dyshimi (përgjegjësie, kuptimi) pa asnjë dyshim (përgjegjësi, kuptim).
     Shiko gjithashtu: #rruzull, #vese, #bar, #çikë
2. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   • ▸ vrimë nga e cila pikon diçka: zë #pikat e çatisë.
     Shiko gjithashtu: #pikat
   • ▸ shenjë a njollë e vogël me ngjyrë të ndryshme nga ajo e sipërfaqes së diçkaje: pikë e zezë (e kuqe); fytyrë me pika; pulë me pika; fustan me pika.
   • ▸ shenjë (.) që përdoret: si shenjë pikësimi në gjuhësi, si shenjë shumëzimi a ndarjeje #dhjetore etj. në matematikë, si shenjë që i shton një note muzikore edhe gjysmën e vlerës, si shenjë e tingullit të shkurtër në alfabetin #mors etj.: pika dhe presja; dy pika; pikë çuditëse pikëçuditje; #pikat e heshtjes (e pezullimit) shumëpikëshi; dhjetë pikë pesë (10.5) dhjetë e pesë të dhjetat (e gjysmë); pikë vijë ( . -).
     Shiko gjithashtu: #dhjetore, #mors, #pikat
   • ▸ vend; skaj; drejtim, anë: pikë zjarri (#vrojtimi) (usht.); pikë turistike; në çdo pikë të Shqipërisë (të rruzullit); #pikat e horizontit (gjeogr.).
     Shiko gjithashtu: #vrojtimi, #pikat
   • ▸ çështje e veçantë për t’u trajtuar, për t’u zgjidhur etj.; drejtim, anë: #pikat e diskutimit; nuk e preku atë pikë; u ndal në një pikë.
     Shiko gjithashtu: #pikat
3. fjalë në gjeometri
   • ▸ vendi i përfytyruar në hapësirë, ku takohen a priten dy vija.
4. fjalë në fizikë
   • ▸ kufiri i temperaturës, ku fillon ndryshimi i gjendjes së një lënde: pika e ngrirjes (e shkrirjes, e vlimit).
5. numri shumës, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ -ë(t) njësi për të vlerësuar një #garë sportive, një klasifikim etj.; vlerësim miratues për dikë a për diçka; lëvdatë: me pikë të barabarta; tabela e pikëve; fitoi pikë iu ngrit vlera para të tjerëve; i humbi pikët nuk e gëzon më nderimin a besimin që ka pasur.
     Shiko gjithashtu: #garë
6. numri njëjës, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ gjendje (zakonisht e keqe); shkallë e zhvillimit; cak; shkalla më e lartë e një dukurie; kulmi a mesi i diçkaje; pjesa më e mirë a më e zgjedhur, #balli, #ajka, lulja: pika kulmore e veprimit; s’ka vajtur deri në atë pikë; në pikë të vapës (të verës, të dimrit); që në pikë të mëngjesit shumë herët; në pikë të moshës në lulen e rinisë; pika e djemve.
     Shiko gjithashtu: #balli, #ajka
7. numri njëjës, fjalë në mjekësi, me kuptim mospërfillës
   • ▸ sëmundje që shkaktohet nga gjakrrjedhja në tru dhe që sjell vdekje të menjëhershme ose paralizë, #damlla; vdekje e menjëhershme nga ndalimi i zemrës: pika e diellit (sëmundja e diellit) sëmundje e shkaktuar nga goditja prej rrezeve të diellit, me dhembje koke, marrje mendsh, të vjella etj.; të rëntë pika! (mallk.); pika që s’i bie! (mallk.) i rëntë pika!; turp të ketë!; i ra pika (fig.) u prek, u pikëllua shumë (kur dëgjoi diçka të papritur).
     Shiko gjithashtu: #damlla
8. ndajfolje, i ligjërimit bisedor
   • ▸ si në mënyrë të padiskutueshme, prerazi: nuk vij dhe pikë