plak,-u

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, fjalë në etnografi

1. i ligjërimit bisedor
   plak,-u pleq(të)
   • ▸ burrë i vjetër në moshë; burrë me moshë të madhe, që është baba a kryetar familjeje: plak i mençur; plak i #moçëm plak shumë i vjetër; pleqtë e jetës pleq të #moçëm; plak i plakur plak shumë i shtyrë në moshë; Plaku i Vitit të Ri plaku i përrallave, me mjekër të bardhë, që u sjell fëmijëve dhurata natën e Vitit të Ri; ai që luan rolin e kësaj figure me rastin e kësaj #feste; pleq e të rinj të gjithë, i madh e i vogël; #azili i pleqve; fjalë pleqsh fjalë e urtë; u bëftë plak! (ur. kur lind djalë); plaku i shtëpisë; plaku im (bised.) babai ose burri (në moshë të thyer).
     Shiko gjithashtu: #moçëm, #moçëm, #feste, #azili
2. fjalë në etnografi
   • ▸ burrë i moshuar që zgjidhet për të pleqësuar një mosmarrëveshje, që vendos për punët e fshatit etj.: e vunë plak (dikë); mos u bëj plak në shtëpinë e botës (fj. u.) mos ndërhy në punët e të tjerëve; pleqtë e fshatit #anëtarët e pleqësisë së fshatit.
     Shiko gjithashtu: #anëtarët
3. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ mbreti (në lojën me letra).