prapa

Përdorimi: ndajfolje, antonim, i ligjërimit bisedor, kuptim i figurshëm

1. antonim
   prápa
   • ▸ nga ana e shpinës; në drejtim të #kundërt të një lëvizje; pas; mbrapsht; përpara: ia lidhi duart prapa; e ktheu kokën prapa; u kthye prapa; bëri disa hapa prapa; është (mbeti, e la) prapa; ra prapa; uji që rrjedh nuk kthehet prapa (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #kundërt
   • ▸ më pas se koha që duhet të shënojë; jo me ritmin a me shpejtësinë që duhet, më ngadalë (për orën); pas; përpara: e kam prapa orën; shkon prapa.
2. ndajfolje
   • ▸ pas, nga pas; me vete, pas vetes: e ndoqi (iu vu) nga prapa.
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ në një kohë më vonë, pas një kohe tjetër; këtej e tutje; pas: disa ditë më prapa; nesër e prapa; të mos kemi fjalë prapa!; / në një kohë të hershme a në të kaluarën, para: shumë kohë prapa, në lashtësi.
4. kuptim i figurshëm, antonim
   • ▸ në një gjendje të prapambetur ose në një shkallë më të ulët; më keq; pas; përpara: kanë mbetur prapa; është prapa botës (prapa dynjasë).