pus,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, fjalë në gjeologji, fjalë në mineralogji e në miniera, kuptim i figurshëm, mbiemër

1. i ligjërimit bisedor
   pus,-i -e(t)
   • ▸ gropë e thellë, zakonisht e veshur me gurë, që është hapur për të nxjerrë ujë; gropë e madhe ku mblidhen ujëra për ujitje ose ujëra të tjera; vend i thellë në shtratin e një lumi, gomën: pus artezian pus që e nxjerr ujin vetë nën trysninë natyrore; #gryka e pusit; #çikriku i pusit; nxjerr ujë me kova nga pusi; puset e Valbonës; s’bëhet pusi me gjilpëra (fj. u.) nuk bëhet një punë pa veglat a mjetet e nevojshme; mos hyr në pus me litarin e botës! (fj. u.) mbështetu në forcat e tua!; pusi i mirë njihet në kohë të thatë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #gryka, #çikriku
2. fjalë në gjeologji, fjalë në mineralogji e në miniera
   • ▸ vrimë e thellë në tokë, e #pajisur me gypa a me mjete të tjera të posaçme për të nxjerrë naftë ose gaz; gropë e thellë që hapet në minierë për të nxjerrë e për të mbartur mineralin ose si rrugë kalimi e minatorëve: pus nafte (gazi); pus ndihmës; pus ajrimi.
     Shiko gjithashtu: #pajisur
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ njeri që nuk i nxjerr të fshehtat, që nuk ia tregon tjetrit ato që di ose #hallet e veta: është pus (i thellë) (dikush).
     Shiko gjithashtu: #hallet
4. mbiemër, kuptim i figurshëm
   • ▸ si edhe shumë i thellë; shumë i errët, shumë i zi, shumë i nxirë: u bë pus qielli (koha); u bë pus (dikush) u #ngrys në fytyrë, u nxi në fytyrë.
     Shiko gjithashtu: #ngrys