qelbur
Përdorimi: mbiemër, kuptim i figurshëm
mbiemër
qélbur (i, e)
▸ që ka zënë qelb, i qelbëzuar (për plagët).
▸ që ka erë të keqe; i fëlliqur, shumë i papastër: mish i qelbur; shtëpi e qelbur.
kuptim i figurshëm
▸ që ka shumë
të këqija, i neveritshëm; që është fituar pa nder: njeri i qelbur;
e qelbur; u shit për ca para të qelbura.