rastit

Përdorimi: mbiemër, fjalë në filozofi

1. mbiemër
   rástit (i, e)
   • ▸ që ndodh ose që bëhet rastësisht: takim i rastit; u nis me makinë të rastit.
2. fjalë në filozofi
   • ▸ edhe që ndodh ose që bëhet pa ndonjë shkak thelbësor; që ndodh si rastësi a që mbështetet në rastësinë: dukuri e rastit.