rrallë

Përdorimi: mbiemër, antonim, me përdorim të rrallë, kuptim i figurshëm

1. antonim
   rrállë (i, e)
   • ▸ që i ka #fijet, pjesët ose njësitë përbërëse të vendosura larg njëra-tjetrës; që ndodhet larg me sendet e tjera të njëjta; i #dendur, i shpeshtë: flokë (dhëmbë) të rrallë; pyll i rrallë; shi i rrallë; bëhet i rrallë rrallohet.
     Shiko gjithashtu: #fijet, #dendur
2. antonim, me përdorim të rrallë
   • ▸ që ndodh me ndërprerje të gjata nga njëra herë tek tjetra; që vjen pak herë; i shpeshtë: të shtëna të rralla; më të rrallë nganjëherë,
3. me përdorim të rrallë
   • ▸ që ndeshet pak, që nuk është i zakonshëm: libër i rrallë; fjalë e rrallë; rast i rrallë rast që nuk përsëritet shpesh; sëmundje e
4. kuptim i figurshëm, antonim
   • ▸ që shquhet për diçka të veçantë, i jashtëzakonshëm; i rëndomtë: bukuri e rrallë; ka aftësi të rralla; i ka shokët të rrallë është shumë i mirë, shumë i zoti etj.