rrethím,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në ushtri

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   rrethím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve: rrethimi i kopshtit.
   • ▸ mjedisi rrethues; kushtet, në të cilat ndodhet dikush a diçka: rrethimi i fjalës (gjuh.) #konteksti i fjalës.
     Shiko gjithashtu: #konteksti
   • ▸ gardh a mur që rrethon një vend: rrethim guri (dërrase).
2. fjalë në ushtri
   • ▸ gjendja e një ushtrie ose e një vendi kur e kanë rrethuar trupat ushtarake kundërshtare: #dara (unaza) e rrethimit; e çanë rrethimin.
     Shiko gjithashtu: #dara