serioz

Përdorimi: mbiemër, antonim

1. mbiemër
   serióz,-e
   • ▸ që i mendon dhe i vlerëson gjërat mirë; i ndërgjegjshëm dhe kërkues ndaj vetes e të tjerëve; jomendjelehtë: njeri serioz.
   • ▸ që bëhet a që thuhet me kujdes e me përgjegjësi: fjalë (punë) serioze; mendim (qëndrim) serioz.
   • ▸ që nuk është bërë sa për të kaluar radhën ose me të qeshur; që ka përmbajtje të thellë e të pasur; jo i lehtë: #artikull serioz; bisedë serioze; libër serioz.
     Shiko gjithashtu: #artikull
   • ▸ i rëndë, mjaft shqetësues, që mund të ketë pasoja të dëmshme e të rrezikshme; mjaft i madh, i rëndësishëm: gabim serioz; sëmundje serioze; pengesa (vështirësi) serioze.
2. antonim
   • ▸ që nuk i qesh fytyra, që nuk pranon #shaka, hijerëndë; që ka pamje të menduar ose të vrenjtur; që shpreh #qortim a pakënaqësi për diçka, i rreptë; i qeshur: me pamje serioze; shikim serioz; rri serioz.
     Shiko gjithashtu: #shaka, #qortim
   • ▸ që e ruan nderin #vetjak dhe nuk luan në #marrëdhëniet me të tjerët; që përputhet me #normat #morale; mendjelehtë: vajzë serioze; qëndrim serioz.
     Shiko gjithashtu: #vetjak, #marrëdhëniet, #normat, #morale