shpejtë

Përdorimi: mbiemër, antonim

1. antonim
   shpéjtë (i, e)
   • ▸ që ecën, vrapon a lëviz me shpejtësi; që ka shpejtësi; që e bën diçka shpejt; i ngadalshëm: njeri i shpejtë; me hapa të shpejtë; tren i shpejtë; #lojë e shpejtë; i shpejtë në punë.
     Shiko gjithashtu: #lojë
   • ▸ që bëhet brenda një kohe të shkurtër; i menjëhershëm; i ngadalshëm: përgatitje e shpejtë; përgjigje e shpejtë; vështrim i shpejtë.
2. mbiemër
   • ▸ në një kohë të afërt; që ndodh sa më parë: shërim të shpejtë! (ur.).
   • ▸ që bëhet pa kujdes e sa për të kaluar radhën: punë e shpejtë.