sqimatár,-e

Përdorimi: mbiemër, emër, me kuptim keqësues

1. mbiemër, emër
   sqimatár,-e edhe si
   • ▸ që i pëlqen të vishet me #sqimë: grua sqimatare.
     Shiko gjithashtu: #sqimë
2. me kuptim keqësues
   • ▸ që kërkon të duket e të dalë përmbi të tjerët; mendjemadh: njeri sqimatar.