temperamént,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në psikologji

1. fjalë në psikologji
   temperamént,-i -e(t)
   • ▸ tërësia e vetive #psikike të njeriut, që shprehin shkallën e ngacmueshmërisë e të gjallërisë dhe që shfaqen në reagimin e tij ndaj të tjerëve etj.; njeriu sipas këtyre vetive #psikike: temperament #sanguin (#kolerik, #flegmatik, #melankolik).
     Shiko gjithashtu: #psikike, #psikike, #sanguin, #kolerik, #flegmatik, #melankolik
2. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ forcë jetësore, gjallëri; aftësi për t’u pushtuar lehtë nga një gjendje e lartë shpirtërore; shprehja e kësaj gjallërie në veprime e në të folur: njeri me temperament.