ters

Përdorimi: mbiemër, i ligjërimit bisedor, emër

1. mbiemër, i ligjërimit bisedor
   ters,-e
   • ▸ që mendohet se të sjell prapësi; që shkon keq; jo i mbarë: numër ters; vend ters.
2. emër
   • ▸ edhe si i prapë; që nuk shkon mirë me të tjerët: njeri ters.