thartë

Përdorimi: mbiemër, fjalë në kimi, kuptim i figurshëm

1. mbiemër
   thártë (i, e)
   • ▸ me shije të fortë si të limonit a si të uthullës e që të mpin dhëmbët, shumë i athët; që ka thartirë: kumbulla të tharta; kos i thartë.
2. fjalë në kimi
   • ▸ thartor.
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ që të prek a të lëndon, therës; i ashpër; i keq: fjalë të tharta.