thatë

Përdorimi: mbiemër, emër, antonim, fjalë në mjekësi, kuptim i figurshëm

1. emër, antonim
   thátë (i, e)
   • ▸ edhe si që s’ka ujë ose lagështi, jo i lagur, jo i njomë; i njomë; që ka shteruar: #dru të thata; lumë i thatë; / që s’ka njomështi, jo i njomë; i përtharë; i tharë: ushqim i thatë ushqim jo i lëngshëm (si p.sh. djathë, sallam etj.).
     Shiko gjithashtu: #dru
2. mbiemër
   • ▸ që s’ka reshje; pa lagështi: mot i thatë; kroi i mirë njihet në kohë të thatë (fj. u.) shoku a miku njihet në vështirësi.
   • ▸ pa bimësi: mal i thatë; / i zbrazët: me dorën të thatë pa mjete, pa para etj.
3. emër
   • ▸ edhe si i dobët; i hollë: i thatë nga trupi.
4. fjalë në mjekësi
   • ▸ që nuk zë ujë a lëng (për disa sëmundje): kollë e thatë kollë pa këlbazë.
5. kuptim i figurshëm
   • ▸ jotërheqës, i ftohtë; joshprehëse; i varfër nga përmbajtja etj.; i bërë shpejt e pa hollësi: fjalë të thata; zhurmë e thatë zhurmë e fortë dhe që zgjat shumë pak.