thellë

Përdorimi: mbiemër, antonim, kuptim i figurshëm

1. antonim
   théllë (i, e)
   • ▸ që ka largësi të madhe nga lart poshtë, duke u nisur nga sipërfaqja e tokës a e ujit; që ndodhet a që bëhet jo afër sipërfaqes; jo i cekët a i përfushtë; i futur mjaft brenda; i cekët: det i thellë; rrënjë të thella; me sy të thellë.
2. mbiemër
   • ▸ që është larg nga kufiri, nga skaji a nga fillimi i një vendi ose larg nga bregdeti; që shtrihet larg në brendësi: fshatrat e thella malore.
   • ▸ i plotë; që del nga brendësia e kraharorit, i ulët a i mbytur: frymëmarrje e thellë; #rënkim i thellë.
     Shiko gjithashtu: #rënkim
   • ▸ e mbyllur, e errët (për ngjyrat): e kuqe e thellë.
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ shumë i hershëm.
   • ▸ shumë i madh, i theksuar, i fortë, i plotë: gjumë i thellë; krizë e thellë.
4. kuptim i figurshëm, antonim
   • ▸ që hyn mirë në thelbin e gjërave a që i di me themel ato; i cekët: njohuri të thella; njeri i thellë.