thërrím/e,-ja

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, kryesisht, numri shumës, kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues, ndajfolje

1. emër i gjinisë femërore, kryesisht, numri shumës
   thërrím/e,-ja -e(t)
   • ▸ #grimcë a pjesë e vogël buke, djathi etj., #dromcë: thërrime djathi; u bë thërrime u thërrmua; kush ha bukë, bën edhe thërrime (fj. u.) po punove, do të bësh edhe ndonjë gabim të vogël.
     Shiko gjithashtu: #grimcë, #dromcë
2. kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues
   • ▸ sasi shumë e paktë e diçkaje, një #çikë: një thërrime bukë; s’i mbeti thërrime s’i mbeti asgjë; asnjë thërrime aspak; është rritur me thërrime është rritur me të
     Shiko gjithashtu: #çikë
3. ndajfolje
   • ▸ si shumë pak: fli një thërrime.