thur

Përdorimi: folje kalimtare, antonim, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim përçmues

1. antonim
   thur -a, -ur
   • ▸ bashkoj e lidh fort dy a më shumë #fije, #thupra etj., duke i #gërshetuar njërën me tjetrën; i bëj si gërshet; shthur: thur litar.
     Shiko gjithashtu: #fije, #thupra, #gërshetuar
   • ▸ bëj #triko, çorape etj., #end diçka me #fije; shthur.
     Shiko gjithashtu: #triko, #end, #fije
2. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim përçmues
   • ▸ gardhoj: thur gardhin; / e mbyll: u thurtë kjo shtëpi! (mallk.) u mbylltë, u shkretoftë kjo shtëpi!; ia thuri gojën; thure grykën!
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ bëj diçka duke bashkuar në një pjesë të vetme pjesët përbërëse: thur cigare dredh cigare; lidh në mënyrë të harmonishme dy a më shumë pjesë përbërëse, veprime etj., #gërshetoj; krijoj një vepër letrare, hartoj: ka thurur vargje të bukura; i thur #lavde (dikujt) e lavdëron shumë dikë.
     Shiko gjithashtu: #gërshetoj, #lavde
   • ▸ krijoj diçka të ngatërruar e djallëzore, kurdis një gjë të keqe për dikë: thur #intriga (prapaskena).
     Shiko gjithashtu: #intriga