topçe

Përdorimi: mbiemër, i ligjërimit bisedor, me kuptim përkëdhelës

1. me kuptim përkëdhelës
   tópçe
   • ▸ i shëndoshë; buçko: e ka vajzën topçe.
2. mbiemër, i ligjërimit bisedor
   • ▸ që i ka petlat të mbledhura si top: lule topçe.