topít (topís)

Përdorimi: folje kalimtare, veta

1. folje kalimtare
   topít (topís) -a, -ur
   • ▸ mpij tehun e një prese; çmpreh: e topiti sëpatën (thikën).
2. veta
   • ▸ i pres dikujt forcat, hovin etj.; e bëj të tërhiqet, e frenoj; III (me trajtë të shkurtër përemërore) më lodh; më plogështon (gjumi etj.): e topiti fëmijën.