turbullt

Përdorimi: mbiemër, antonim, kuptim i figurshëm

1. antonim
   túrbullt (i, e)
   • ▸ që ka brenda lëndë të tjera, jo i kulluar (për ujin a për një lëng tjetër); i kulluar.
2. mbiemër
   • ▸ i vrenjtur: ditë e turbullt.
   • ▸ që nuk duket qartë, jo i kthjellët; që nuk dëgjohet mirë, që nuk shqiptohet qartë: pamje e turbullt; zë i turbullt; shqiptim i turbullt.
   • ▸ i mbushur me trazira, i pështjelluar: gjendje e turbullt.
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ që nuk kuptohet lehtë; që të ngjall dyshim e nuk të lë të qetë: mendim (shpjegim) i turbullt; ndjenjë (gjendje shpirtërore) e turbullt; mbeti e turbullt për mua.