ultimatúm,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në diplomaci, kuptim i figurshëm

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në diplomaci, kuptim i figurshëm
   • ▸ ultimatúm,-i -e(t) notë që një shtet i dërgon një shteti tjetër, me kërkesa a me kushte të prera, mospranimi i të cilave mund të sjellë prishjen e një marrëveshjeje, prerjen e marrëdhënieve diplomatike a shpalljen e luftës: i dha ultimatum; / kërkesë e prerë, mospranimi i së cilës mund të sjellë pasoja të rënda.