unik

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   uník,-e
   • ▸ që është vetëm një; i vetëm; që takohet shumë rrallë: rast unik.
   • ▸ i njëjtë, i njësuar: çmime unike; mendim unik.
   • ▸ që përbën një të tërë të pandarë, i bashkuar; i përqendruar në një drejtim të vetëm: #front unik; shtet unik.
     Shiko gjithashtu: #front