uruar

Përdorimi: mbiemër, eufemizëm, emër

1. mbiemër
   urúar (i, e)
   • ▸ që ka sjellje të mira, i mbarë dhe i dëgjueshëm: fëmijë i uruar.
   • ▸ që ka marrë uratën; i bekuar: qofsh i uruar!
   • ▸ që i ka të gjitha të mirat, i begatë: vend i uruar.
2. eufemizëm, emër
   • ▸ edhe si i mallkuar: ky i uruar shi e prishi fare.