ushq/éj

Përdorimi: folje kalimtare, veta, kuptim i figurshëm, i ligjërimit libror

1. folje kalimtare
   ushq/éj -éva, -ýer
   • ▸ i jap për të ngrënë një njeriu a një kafshe; i jap gji foshnjës; #mëkoj; i jap lëndët e nevojshme një organizmi ose një pjese të tij: ushqen fëmijën; ushqen të sëmurin; ushqej derrin (gjelin e detit); toka ushqen bimët; ushqen trurin me gjak.
     Shiko gjithashtu: #mëkoj
2. veta
   • ▸ i siguroj dikujt mjetet e nevojshme për jetesë; III shërben si burim jetese: ka shumë gojë për të ushqyer; toka nuk i ushqente dot; / i jap diçka të nevojshme që e vë në lëvizje; furnizoj me lëndë të parë diçka (për një makinë, për një fabrikë etj.): ushqej lokomotivën; e ushqen me rrymë elektrike; liqenin e ushqejnë disa lumenj.
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ i jap dikujt vazhdimisht dije, këshilla etj. që e ndihmojnë të brumoset; e edukoj me diçka; nxit a përkrah (një ndjenjë, një mendim etj.): e ushqej me dashurinë për atdheun; i ushqen dëshirën (besimin, optimizmin); ia ushqen fjalën (bisedën, mendimin) i shkon pas fjalës (bisedës, mendimit) dhe e nxit të vazhdojë.
4. i ligjërimit libror
   • ▸ kam në vetvete ose ruaj në mendje diçka: ushqen dashuri për shqiptarët; ushqen shpresa shpreson.