ustá,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit bisedor
   ustá,-i -llárë(t)
   • ▸ mjeshtër që ndreq e që bën sende të përdorimit të përditshëm; njeri që e zotëron shumë mirë mjeshtërinë e vet: ustai i këpucëve (i orëve); dorë ustai; e mësoi zanatin pa usta; / murator: i erdhën ustallarët.
2. kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues
   • ▸ njeri i shkathët e i aftë; njeri që punon me dredhi: është usta për ato punë.