vëllá,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në etnografi, mbiemër, zakonisht, fjalë në botanikë

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   vëllá,-i vëllézër(it)
   • ▸ djali kundrejt fëmijëve të tjerë me prindër të njëjtë: vëllai i madh (i vogël); vëlla i gjetur vëlla vetëm nga nëna a nga babai; vëlla qumështi djali kundrejt fëmijëve të një familjeje tjetër, nëna e të cilëve i ka dhënë gji; vëlla shpirti #vëllam; doli me të vëllanë.
     Shiko gjithashtu: #vëllam
   • ▸ përdoret kur i drejtohemi dikujt miqësisht e me ngrohtësi: ç’të të them, more vëlla!
2. fjalë në etnografi
   • ▸ #vëllam: ishin bërë vëllezër.
     Shiko gjithashtu: #vëllam
3. mbiemër
   • ▸ edhe si ai që është i një gjaku a i së njëjtës kombësi me dikë tjetër; bashkëkombas; bashkatdhetar: vëllezër të një gjaku; vëllezër shqiptarë!
   • ▸ edhe si ai me të cilin na lidhin gjëra të përbashkëta; shok a mik shumë i ngushtë: e kam vëlla e shkuar vëllait e kam si vëlla e më të afërm se vëllanë; popuj (vende) vëllezër.
4. zakonisht, numri shumës, fjalë në botanikë
   • ▸ #filiz bime që del e rritet njëkohësisht nga e njëjta rrënjë; këlysh; #binjak: ka nxjerrë vëllezër.
     Shiko gjithashtu: #filiz, #binjak