vërtít (vërtís)

Përdorimi: folje kalimtare, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues

1. folje kalimtare
   vërtít (vërtís) -a, -ur
   • ▸ e sjell rrotull, rrotulloj: vërtit timonin (gurin e mullirit).
2. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ e sorollat dikë; e bëj që të veprojë sipas urdhrave a sipas dëshirave të mia: e vërtiti pa i mbaruar punë; e vërtit si të dojë.
3. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues
   • ▸ ndryshoj shpejt sjelljen e veprimet sipas rrethanave; nuk i qëndroj fjalës; e rregulloj diçka me shkathtësi e me dredhi; e dredh: e vërtiti fjalën (gjuhën, punën); di si ta vërtisë.