veshtullór,-e

Përdorimi: mbiemër, fjalë në botanikë

1. mbiemër, fjalë në botanikë
   • ▸ veshtullór,-e që rritet a kacavaret në një bimë tjetër si #veshtulla; kërpudhë veshtullore; / i ngjitshëm si lëngu i kokrrave të veshtullës; si zam: lëndë veshtullore; #gjethe veshtullore #gjethe me një lëng si zam.
     Shiko gjithashtu: #veshtulla, #gjethe, #gjethe