vetëtím/ë,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, mbiemër, ndajfolje

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   vetëtím/ë,-a -a(t)
   • ▸ dritë zigzage e fortë dhe e shpejtë, që shkatohet nga shkarkimet elektrike në qiellin me re; #shkreptimë; #rrufe: shkrepën vetëtimat; si vetëtima vetëtimthi.
     Shiko gjithashtu: #shkreptimë, #rrufe
2. mbiemër
   • ▸ si shumë i shpejtë, shumë i shkathët: qenka vetëtimë nusja.
   • ▸ si shumë i pastër; vetëtitës: e bëri shtëpinë vetëtimë; #palla e tij vetëtimë.
     Shiko gjithashtu: #palla
3. ndajfolje
   • ▸ si vetëtimthi: erdhi vetëtimë.