vulgar

Përdorimi: mbiemër, i ligjërimit libror, me kuptim keqësues, fjalë në gjuhësi

1. me kuptim keqësues, i ligjërimit libror
   vulgár,-e
   • ▸ që sillet e flet në mënyrë të pahijshme e të ulët; që është karakteristik për një njeri pa kulturë; i rëndë, që nuk duhet thënë; i ulët: njeri vulgar; sjellje vulgare; fjalë (shprehje) vulgare.
2. me kuptim keqësues
   • ▸ i thjeshtëzuar shumë; që nuk ka karakter të vërtetë shkencor; që e shtrembëron thelbin e diçkaje: teori vulgare; shpjegim vulgar.
3. fjalë në gjuhësi
   • ▸ që flitet nga populli i thjeshtë; popullor: latinishtja vulgare.