vullnét,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, numri njëjës

1. numri njëjës
   vullnét,-i -e(t)
   • ▸ aftësia e njeriut si veti e brendshme për të arritur një qëllim të caktuar me këmbëngulje e me durim: vullnet i fortë (i dobët); me vullnet të hekurt (të çeliktë); ka vullnet të madh.
2. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ dëshirë a kërkesë; mundësi për të bërë atë që duam: vullneti i fundit (i dikujt) dëshira që shpreh dikush përpara vdekjes; përfaqëson vullnetin e popullit; ia plotësoi vullnetin (dikujt); është jashtë vullnetit tonë.