zanor

Përdorimi: mbiemër, fjalë në gjuhësi

1. mbiemër
   zanór,-e
   • ▸ që lidhet me zërin, i zërit; që bëhet me anë të zërit; që ka ose që prodhon zë, i zëshëm: valë (dridhje) zanore; shenja zanore.
2. fjalë në gjuhësi
   • ▸ që përftohet me dridhjen e tejzave të zërit kur ajri kalon pa pengesë nëpër organet e të folurit (për tingujt a, e, ë, i o, u, y); që përbëhet nga tinguj të tillë: tingull (#tog) zanor; sistemi zanor i shqipes.
     Shiko gjithashtu: #tog