Alban Kënuti
Kujtime Të Lagura
ShqipShiu vjeshtak me ritëm bie,
Mbi pullaz bën trak e truk.
Pikat e tua më japin shije,
Shijen e një nate pa gjumë.
Gjumi i natës, larg më iku,
S’e di as vetë se ku.
Kush vallë atë ma mori?
Ndoshta ishin sytë e tu.
Ai sy blu si deti,
Tejpërtej zemrën ma shpoi.
Sa t’i pashë, u dashurova,
Ato kurrë s’do t’i harroj.
E kujtoj atë çast,
Ku çdo fjalë mbeti jetim.
Heshtja u bë mbretëresha,
Që plagosi shpirtin tim.
Tashmë ti s’je me mua,
Po diku larg nëpër botë,
Unë rri zgjuar, pagjumë,
Dua të fle, por është e kot.
Në këtë natën me shi,
Mungesa jote më thërret,
Ëndrrat e dikurshme më shfaqen,
Si një vegim në sy m’ke mbet.
Pse o shi, o vjeshtak,
Më zgjove befas në këtë natë?
Pikat që gjumin ma morën,
Kujtimet e vjetra më sollën.
Por pishman nuk bëhem,
As peng i së kaluarës,
Çfarë kaluam bashkë,
Le t’i mbetet të shkuarës.
Drita lë pas natën që shkon,
Zogjtë në agim kërkojnë qiellin.
Errësira largohet bashkë me shiun,
Shpresë e re lind me diellin.
Mbi pullaz bën trak e truk.
Pikat e tua më japin shije,
Shijen e një nate pa gjumë.
Gjumi i natës, larg më iku,
S’e di as vetë se ku.
Kush vallë atë ma mori?
Ndoshta ishin sytë e tu.
Ai sy blu si deti,
Tejpërtej zemrën ma shpoi.
Sa t’i pashë, u dashurova,
Ato kurrë s’do t’i harroj.
E kujtoj atë çast,
Ku çdo fjalë mbeti jetim.
Heshtja u bë mbretëresha,
Që plagosi shpirtin tim.
Tashmë ti s’je me mua,
Po diku larg nëpër botë,
Unë rri zgjuar, pagjumë,
Dua të fle, por është e kot.
Në këtë natën me shi,
Mungesa jote më thërret,
Ëndrrat e dikurshme më shfaqen,
Si një vegim në sy m’ke mbet.
Pse o shi, o vjeshtak,
Më zgjove befas në këtë natë?
Pikat që gjumin ma morën,
Kujtimet e vjetra më sollën.
Por pishman nuk bëhem,
As peng i së kaluarës,
Çfarë kaluam bashkë,
Le t’i mbetet të shkuarës.
Drita lë pas natën që shkon,
Zogjtë në agim kërkojnë qiellin.
Errësira largohet bashkë me shiun,
Shpresë e re lind me diellin.
Wet Memories
AnglishtAutumn rain keeps falling slow,
Tapping softly on the roof.
Each drop carries your own taste,
The taste of one more sleepless night.
Sleep escaped me, fled somewhere,
I don’t even know where it went.
Who could have stolen it from me?
Perhaps it was your eyes.
Those blue eyes, deep as the sea,
Pierced my heart without a sound.
The moment I looked, I fell in love,
Their memory will not fade.
I recall that fragile instant
When every word was left alone.
Silence crowned itself a queen
And wounded deeply my soul.
Now you’re no longer here with me,
But somewhere far across the world.
I stay awake, lost in the dark,
Longing for sleep, but all in vain.
On this rain-soaked, restless night,
Your absence softly calls my name.
Old dreams rise before my eyes,
Like visions that still remain.
Why, autumn rain, did you wake me
So suddenly in this night?
The drops that stole away my sleep
Returned old memories to light.
Yet I feel no bitter regret,
No chains that bind me to the past.
What we once lived together
Belongs to yesterday at last.
Light slowly leaves the fading night,
At dawn, the birds search for the sky.
Darkness retreats along with rain,
A newborn hope rises with the sun.
Tapping softly on the roof.
Each drop carries your own taste,
The taste of one more sleepless night.
Sleep escaped me, fled somewhere,
I don’t even know where it went.
Who could have stolen it from me?
Perhaps it was your eyes.
Those blue eyes, deep as the sea,
Pierced my heart without a sound.
The moment I looked, I fell in love,
Their memory will not fade.
I recall that fragile instant
When every word was left alone.
Silence crowned itself a queen
And wounded deeply my soul.
Now you’re no longer here with me,
But somewhere far across the world.
I stay awake, lost in the dark,
Longing for sleep, but all in vain.
On this rain-soaked, restless night,
Your absence softly calls my name.
Old dreams rise before my eyes,
Like visions that still remain.
Why, autumn rain, did you wake me
So suddenly in this night?
The drops that stole away my sleep
Returned old memories to light.
Yet I feel no bitter regret,
No chains that bind me to the past.
What we once lived together
Belongs to yesterday at last.
Light slowly leaves the fading night,
At dawn, the birds search for the sky.
Darkness retreats along with rain,
A newborn hope rises with the sun.
Komente 0