bisht,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, fjalë në botanikë

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   bisht,-i -a(t) dhe -ra(t)
   • ▸ pjesë e zgjatur dhe e lëvizshme në fund të kurrizit të kafshëve; pjesa e prapme e trupit të shpendëve e mbuluar me pupla: bisht #kali (dhelpre, miu); bishti i gjelit (i peshkut); e kapi për bishti; rri në bisht ulem me gjunjë të thyer pa i mbështetur të ndenjurat në tokë, ulem galiç.
     Shiko gjithashtu: #kali
   • ▸ #kërcelli që lidh gjethen, pemën ose lulen me degën a me bimën: bisht #kungulli; #dardha e ka bishtin prapa (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #kërcelli, #kungulli, #dardha
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ pjesë e diçkaje që vjen si e zgjatur: bishti i lopatës (i tiganit, i lugës); bisht qepe; sy me bisht; yll me bisht kometë; Bishti i Pallës (gjeogr.); bishti i flokëve. 4.edhe pjesa e fundit, fundi: bishti i urës; bishti i trenit; as #ballë, as bisht; pa bisht e pa krye pa lidhje, në mënyrë të ngatërruar; e zuri punën nga bishti; mbeti në bisht; e la në bisht ia kaloi; bishti i fshatit (mospërf.).
     Shiko gjithashtu: #ballë
   • ▸ shtesë a diçka tjetër e panevojshme ose e padëshirueshme; diçka e tepërt e që të pengon; trillim: erdhi me bisht prapa erdhi me një tjetër të paftuar; u bë bishti i drejtorit (keq.); punë me bishta; nxori bishta.
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ #kokë, #bagëti (si njësi numërimi): pesë bishta #dhen.
     Shiko gjithashtu: #kokë, #bagëti, #dhen
4. fjalë në botanikë
   • ▸ pjesë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta bimësh: bisht #daci barishte me #kërcell të hollë e me një #tufë gjatoshe në majë; bisht #gomari barishte e lartë, me #gjethe si #hala e në #tufë, që rritet buzë përrenjve etj.; bisht miu bishtmi.
     Shiko gjithashtu: #daci, #kërcell, #tufë, #gomari, #gjethe, #hala, #tufë