har/k,-ku

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në histori, fjalë në gjeometri, kuptim i figurshëm, mbiemër, ndajfolje

1. fjalë në histori
   har/k,-ku -qe(t)
   • ▸ armë e përbërë nga një shufër metalike a druri, e përkulur në trajtë gjysmërrethi, që shërben për të hedhur shigjeta: hark me (pa) #çark.
     Shiko gjithashtu: #çark
2. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ pjesë e një #konstruksioni a e një #mekanizmi ose vegël në trajtë të përkulur, që shërben për qëllime të ndryshme: hark për të zënë #zogj; urë me harqe; hark për të lënurur; hark elektrik (fiz.) dy shufra karboni të lidhura me një burim të rrymës elektrike; / shkop i vogël, me qime #kali, që shërben për t’i rënë violinës: orkestra e harqeve.
     Shiko gjithashtu: #konstruksioni, #mekanizmi, #zogj, #kali
3. fjalë në gjeometri
   • ▸ vijë e lakuar; pjesë e rrethit.
4. kuptim i figurshëm
   • ▸ shtrirje; cak: në një hark kohor.
5. mbiemër
   • ▸ si i lakuar: rrugë hark.
6. ndajfolje
   • ▸ si në trajtë rrethi, si hark: u mblodhën hark.