zo/g,-gu

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në zoologji, fjalë në anatomi

1. fjalë në zoologji
   zo/g,-gu -gj(të)
   • ▸ kafshë e vogël kërbishtore, e mbuluar me pupla, me sqep të brirtë, me dy këmbë e me krahë për fluturim, që shumëzohet me vezë; emër për disa shpendë të vegjël si #trumcaku, dallëndyshja, #bilbili etj.: zogjtë shtegtarë; zog këngëtar; fole zogjsh; cicëron zogu.
     Shiko gjithashtu: #trumcaku, #bilbili
   • ▸ gjymtyrë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa shpendë: zog #bari shpend i egër, i vogël e në ngjyrën e barit; zog blete #bregca; zog bore (dimri) borës, zborak; zogu çaush zog arash ngjyra-ngjyra, me sqep të kthyer e me #kaçul mbi #kokë; zogu #dervish çafkëlore; zog drite #bilbil; zogu i dhenve bishtatundës; zog miu (ferre, shtrige) #cinxamiu; zogu mizë kolibri; zogu i natës lakuriqësi i natës; zog nuseje (rrëfeshku) kryeartëza.
     Shiko gjithashtu: #bari, #bregca, #kaçul, #kokë, #dervish, #bilbil, #cinxamiu
2. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ i vogli i një shpendi; i vogli i një kafshe, pjella: zog pule (shqiponje); zogu i dallëndyshes (i korbit); zog maceje (#gomari); zogjtë e arushës; klloçka çeli zogj; / bir: zogu i shqiptarit.
     Shiko gjithashtu: #gomari
3. fjalë në anatomi
   • ▸ zogth.