bilbíl,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në zoologji, mbiemër

1. fjalë në zoologji
   bilbíl,-i -a(t)
   • ▸ #zog sa #trumcaku, me bark të përhimë e me krahë të murrmë, që këndon bukur: e ka zërin si të bilbilit; bilbil gjyzari figurë e përrallave popullore si bilbil, me zë shumë të bukur e që bën çudira.
     Shiko gjithashtu: #zog, #trumcaku
2. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ pip i vogël prej metali, prej druri etj. për të fishkëllyer: bilbili i policit (i gjyqtarit të lojës); #lugë me bilbil.
     Shiko gjithashtu: #lugë
   • ▸ #reze.
     Shiko gjithashtu: #reze
3. mbiemër
   • ▸ si që këndon shumë bukur; që flet rrjedhshëm e bukur: e ka gjuhën bilbil; është bilbil nga goja.