jashtëm

Përdorimi: mbiemër, antonim, emër i gjinisë femërore, numri shumës, eufemizëm

1. antonim
   jásht/ëm (i), -me (e)
   • ▸ që është jashtë diçkaje; që të lidh me mjedisin jashtë një vendi a një hapësire të caktuar; i brendshëm: ana (faqja) e jashtme; dera e jashtme; lagjet e jashtme (të një qyteti); xhepi i jashtëm; #kënd i jashtëm (gjeom.).
     Shiko gjithashtu: #kënd
   • ▸ që lidhet me jetën jashtë një vendi, një organizate, një familjeje etj.; që bëhet jashtë a vjen nga jashtë; i brendshëm: politikë e jashtme; Ministria e Punëve të Jashtme; faktorët e jashtëm; mallra të jashtme; njeri i jashtëm ai që s’ka lidhje gjaku me njerëzit e familjes; ai që s’ka lidhje me njerëzit e një rrethi shoqëror; nxënës i jashtëm ai që banon në familje dhe jo në konvikt; #pedagog (bashkëpunëtor) i jashtëm ai që jep mësim në një shkollë të lartë ose bën punë shkencore në një #institucion, duke qenë punonjës i rregullt diku tjetër.
     Shiko gjithashtu: #pedagog, #institucion
   • ▸ që ka të bëjë me botën jashtë njeriut, që s’ka lidhje me anën shpirtërore a #psikike; i brendshëm: mjedis (veprim, ngacmim) i jashtëm; bota e jashtme.
     Shiko gjithashtu: #psikike
   • ▸ që ka të bëjë me anën e dukshme të diçkaje; që s’lidhet me përmbajtjen a me thelbin e diçkaje; i brendshëm: shenja të jashtme; pamje e jashtme; shkak i jashtëm.
2. emër i gjinisë femërore, numri shumës, eufemizëm
   • ▸ -e(t) (të) #mit. figura të përrallave popullore shqiptare, që përfytyrohen si nuse të cilat rrinë nëpër pyje e male, rrëmbejnë djem e vajza dhe vallëzojnë së bashku derisa të rinjtë e të rejat të treten e të vdesin.
     Shiko gjithashtu: #mit