kënd,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në gjeometri, fjalë e veçantë, kuptim i figurshëm

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   kënd,-i -e(t)
   • ▸ vendi ose pjesa e hapësirës, ku takohen dy vija a dy faqet e brendshme të një sendi; vend ku ulemi pranë vatrës; cep; këndi i dhomës; këndi i tryezës (i arës, i fushës së futbollit); goditje nga këndi (sport.); / hapësira ose vendi ku mund të zhvillohet një veprimtari: kënd sportiv fushë ku zhvillohen #lojna të ndryshme me top etj.; / vend ku mund të punohet rehat; qoshe: u ul në kënd; zuri një kënd të rehatshëm.
     Shiko gjithashtu: #lojna
2. fjalë në gjeometri, fjalë e veçantë
   • ▸ pjesë e rrafshit midis dy drejtëzave që dalin nga e njëjta pikë: kënd i drejtë kënd që ka nëntëdhjetë #gradë; kënd i gjerë kënd më i madh se nëntëdhjetë #gradë; kënd i shtrirë kënd që ka njëqind e tetëdhjetë #gradë; kënde të #kundërta (në kulm); kënd plotësues këndi që së bashku me një tjetër bën një kënd të drejtë; shuma e këndeve; / shkalla e shmangies nga njëra-tjetra e dy vijave të dala nga e njëjta pikë, që shërben për të #matur diçka: këndi i rënies së një trupi (fiz.); këndi i shënjimit (usht.) këndi që formohet midis syrit, shënjestrës dhe thepit; kënd i vdekur (usht.) hapësirë që nuk mbulohet dot me zjarr.
     Shiko gjithashtu: #gradë, #gradë, #gradë, #kundërta, #matur
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ vështrim ose pikësynim me të cilin shqyrtohet a vlerësohet diçka; këndvështrim, #prizëm.
     Shiko gjithashtu: #prizëm