mi/k,-ku

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, mbiemër, antonim, fjalë në etnografi, fjalë në sport, i ligjërimit bisedor

1. mbiemër, antonim, fjalë në etnografi
   mi/k,-ku -q(të)
   • ▸ edhe si ai me të cilin kemi lidhur miqësi, që na vjen në shtëpi për vizitë, na ndihmon etj.; dashamir; armik: mik i vërtetë; mik për #kokë mik shumë i ngushtë; mik për fiq (mospërf.) mik i rremë; mik pas miku mik shumë i largët; #oda e miqve; popuj (vende) miq; kemi miq (në shtëpi) kemi mysafirë; miku i mirë njihet në ditë të vështirë (fj. u.); hekuri njihet në zjarr, miku në nevojë (fj. u.); / secili nga meshkujt e familjes së nuses kundrejt njerëzve të dhëndrit; #krushk: e #bëmë mik.
     Shiko gjithashtu: #kokë, #oda, #krushk, #bëmë
2. fjalë në sport
   • ▸ skuadra a ekipi që ndeshet me vendësit: fituan (humbën) miqtë.
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ dikush të cilit nuk ia dimë emrin ose nuk duam t’ia përmendim; një njeri: a e takove atë mikun?; lum miku.
   • ▸ #dashnor: kishte zënë një mik në gjimnaz.
     Shiko gjithashtu: #dashnor